banner 01

Friesland

Martin-van-Mourik

Martin van Mourik, woont en werkt al sinds 1985 in Friesland.  Hij is de oudste zoon van een gezin met 5 kinderen.  Zijn vader kwam uit Gelderland .  Eind jaren 40 moest hij voor zijn nummer als  dienstplichtig KNIL militair naar Indonesië en daar ontmoette hij mijn moeder. Door de oorlog zijn zij in 1951 naar Nederland gerepatrieerd. Martin is in 1952 geboren  in het mijnwerkersplaatsje Brunssum in Zuid Limburg. Zijn vader werkte “ondergronds” op de Staatsmijn Hendrik.

Martin zijn eigen verhaal!

“Het was een arme tijd, maar mijn ouders waren liefdevol en voeden ons op met de normen en waarden die nog steeds gelden”.

Een auto hadden wij niet. Maar er waren bussen, en als je niet met de fiets je bestemming kon bereiken, dan deed je dat met de bus. Was het druk, dan stond je op voor een ouder iemand.  En als je eruit moest dan trok je aan het touwtje en stopte de bus bij de eerstvolgende halte.  

Het verkeer was overzichtelijk. Er waren amper files  en  even wachten was geen probleem.

Dat is nu wel anders.  Drukte op de toegangswegen, de ringwegen en in de binnenstad.  Ik kan mij voorstellen dat oudere bewoners moeite hebben om met de auto naar de supermarkt  aan de Tynjedyk te rijden.  De drukte, de haast , voetgangers, fietsers scooters.

Openbaar vervoer dat is er  genoeg in Leeuwarden.  Maar of het  goed afgestemd is op ouderen?

Kijk,  zie je dat glazen bushokje aan de overkant? Nou, dat zijn ze vergeten weg te halen  toen de bushalte opgeheven hebben.  Dat hokje staat er nu een jaar.  Maar het vreemde is , dat voor het seniorencomplex Erasmus (300 meter  verder) een bushalte staat zonder bushokje. Dus de bewoners van Erasmus die met de bus naar de stad willen, staan daar regelmatig in weer en wind op de bus te wachten.  Foutje dus van Arriva of van de Gemeente?

Nou moeten we niet alles op de gemeente afschuiven? Want waar gehakt wordt vallen spaanders. En we hebben als bewoners ook de mogelijkheid om zelf dingen te verbeteren.  Ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken, dat als de buspassagiers van Erasmuscomplex het aangekaart hadden bij de gemeente Leeuwarden, ze nu al lang droog op de bus konden wachten.

Een van de redenen dat ik mij kandidaat wilde stellen voor de Gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden, is toch wel mijn drang om dingen aanhangig te maken die niet kloppen of verbeterd moeten worden.  De meeste bevolkingsgroepen kunnen goed  voor zichzelf en hun omgeving  opkomen, ook de 50 plussers. Maar bij de ouderen lukt dat vaak niet. Samen met andere buurtbewoners  pakken wij  lokale problemen ook al vaak op, zoals nu de verkeersonveiligheid en overlast  hier. Dat speelt  al zeker 10 jaar.  3 jaar geleden hebben een aantal bewoners een start gemaakt om de bewoners te mobiliseren en de gemeente  te bewegen maatregelen te nemen. Dat was trekken en duwen.  2 weken geleden hebben wij nog een gesprek met verkeersdeskundigen van de gemeente  gevoerd over  aanpassingen die het hier voor  fietsers en oudere automobilisten veiliger moeten maken. En dat is gelukt, maar nu doen we het samen . Bewoners met de gemeente.

De ambtenaren  met de bewoners.  Het begin is gemaakt.  Er moet nog heel wat gebeuren, want er zijn nog steeds gemeentelijke afdelingen waar je je als burger weggezet voelt.

Er dendert een lege Arrivabus, veel te hard door de straat!

Dat is ook zo iets. De bussen zijn bijna altijd leeg en maken ieder half uur het zelfde rondje. Dat moet toch anders kunnen.  En mag het ook wat meer aangepast worden voor de ouderen die niet meer zelfstandig mobiel zijn.  Vroeger had je de belbus. Nog steeds geen slecht idee.  Klein en wendbaar, stiller, stopt voor de deur en bij moeilijk instappen kan de chauffeur of een fitte passagier helpen.

En als dat te duur is, waarom laten we senioren, met een plezierige korting niet gebruik maken van de stadsbussen. Dat kan in de daluren.  Het mes snijdt dan aan 2 kanten.  Senioren worden mobieler, en lege bussen leveren extra geld op.

Openbaar vervoer is complex en kostbaar,  daar moeten wij goed over nadenken. Hoe doen we het beter, en kunnen wij het voor de minder mobielen ook beter maken.

Tegenwoordig moeten wij “participeren ” in de samenleving.  Vaak heeft dat met geld te maken, als je iets zelf doet, dan besparen we weer wat. Maar volgens mij is dat de niet de kern. Ik denk dat we de samenleving weer leefbaarder moeten maken.  Tegenwoordig heeft ieder zijn eigen belang, het individu is belangrijker dan de samenleving om je heen. Maar uiteindelijk wordt de samenleving leger.  Friesland heeft een hoog percentage vrijwilligers. Veel  50 plussers helpen ouderen die hulp nodig hebben of verlenen hand en spandiensten op scholen.  Dat is een goede zaak.   50 plussers helpen jongeren, jongeren helpen ouderen,  ouderen helpen ouders met kinderen. Door mekaar voor mekaar. Voor senioren door senioren.

Even een voorbeeld. We hebben de laatste tijd veel  last van inbraken en inbraakpogingen.

Een paar weken geleden werd, een paar huizen verder,  een complete deurstijl met een koevoet ontzet om binnen te komen. En waarom? Vaak is er niet zoveel  te halen, maar wordt de hele boel over hoop gehaald. Maar de bewoners, in dit geval senioren,  en de buurt er omheen ervaren hun omgeving als steeds onveiliger. Moet je overal sloten opzetten, en niet meer opendoen als er een collectant aan de deur staat.  

Een jonge vader, uit de buurt, nam het initiatief om een buurt WhatsApp veiligheid op te zetten. Zie je wat verdachts, dan gelijk even melden.  Een voorbeeld hoe een jong vader zijn oudere buurtgenoot probeert te helpen. En wat kost het?  Alleen initiatief en wat moeite.

Maar we moeten wel  verder hierover denken. Want voor de georganiseerde misdaad, die volgens hun plan van aanpak, nu  Leeuwarden  op de planning  heeft staan, kunnen we  zonder gerichte politie aanpak weinig. Daar moeten we het dus over hebben.  Met de gemeente, met de politie met de wijkpanels en de bewoners. 

Na dit incident hebben wij ons huis naar met een secu-strip beveiligd. Daardoor kan de voordeur niet meer met een plastic pasje, eenvoudig  opengemaakt  worden.  In de bouwmarkt vertelden ze mij dat het een fluitje van een cent was. Maar de praktijk was ergens, ik heb een paar uurtjes moeten puzzelen. 

Maar nu over die niet handige ouderen, die het ook nog een s krap heeft. Die mag zich ook veiliger gaan voelen.  Misschien kan een seniorencoach met behulp van wat subsidie ook hun veiligheid verbeteren.

Aldus Martin van Mourik.

Lijsttrekker 50PLUS GR Verkiezingen Leeuwarden.